Groeten uit Frankrijk

Groeten uit Frankrijk

Je moet het lef maar hebben. Met de hele familie een oud verlaten pand in Frankrijk kopen om het vervolgens met zijn allen op te knappen! Voor Carola Perquin (44) en haar man Tertius Van der Laken (48) uit Breda was het een droom die uitkwam. Tien jaar geleden gingen ze samen met Carola’s moeder en broers het avontuur aan, in een dorpje in de buurt van Charleville. Het was de start van een groots klusproject, maar vooral ook de geboorte van een nieuw familiehuis waar jong en oud samenkomt.

Hoe kwamen jullie erbij om deze stap te nemen?
Carola: “Mijn ouders gingen destijds scheiden en daarmee verdween ook het ouderlijk huis voor mij en mijn broers.
Met de schenkingen die vrijkwamen besloten we om een nieuwe plek te creëren. En wat is dan leuker dan een eigen huis in Frankrijk? We gooiden alles op een hoop en kochten een karakteristiek pand van ruim 100 jaar oud.”

Hoe troffen jullie het huis aan?
“Het stond al 30 jaar leeg maar bij binnenkomst lag de krant nog opengeslagen op tafel. Dat is iets wat je vaker ziet in Frankrijk. Op een dag trekt iemand de deur achter zich dicht en laat alles achter zoals het was. Toen we het kochten hebben we uitdrukkelijk gevraagd aan de oude eigenaren om het niet op te ruimen. Het gevolg was dat we zeker 4 jaar bezig zijn geweest om het leeg te halen. Maar niet zonder resultaat! We kwamen hele bijzondere objecten tegen, zoals antieke machines en werktuigen, prachtige oude foto’s, zilveren manchetknopen en tijdschriften met pentekeningen. Al deze spullen krijgen straks een prominent plekje in ons café.“

Een café? Leg uit…
“Je moet het zo zien; het pand bestaat eigenlijk uit twee huizen met een wat chiquer deel en een schuur/stal die vroeger ook diende als paardensmederij. Het middengedeelte leent zich bij uitstek voor gebruik als gemeenschappelijke ruimte. Daar komt straks dus ons café met open haard zodat we ook in de herfst – wanneer het buiten te koud is – gezellig bij elkaar kunnen zitten. In het dorpje is verder namelijk helemaal niets. Geen supermarkt, geen internet en geen kroeg. Dus je moet er zelf iets van maken.”

Hebben jullie er ook écht vakantie of zijn jullie er voornamelijk hard aan het werk?
“Allebei. Het houdt een beetje het midden tussen klussen en spelen. In de winter zijn we voornamelijk in huis bezig.
Het scheelt dat we heel handig zijn, dat we het leuk vinden om te doen en dat je het samen doet. Als de een klust in Frankrijk is de ander in Nederland aan het werk. Alles draait dus gewoon door. Doordat ik in het onderwijs werk kan ik er vrij vaak gedurende het jaar naartoe. En soms rijd ik ook weleens op en neer in het weekend om even wat spullen te brengen of om het gras te maaien. In de zomer is de hele familie samen en leven we buiten. De kinderen vermaken zich volop in de kindertuin waar ze hutten kunnen bouwen en eten van de bessenstruiken. En wij zijn voornamelijk druk met de boomgaard waarin onder meer walnoten, appel-, peren- en pruimenbomen staan die de nodige aandacht vragen. Er wordt natuurlijk lekker gekookt en samen gegeten en vaak komen er ook nog gezellig vrienden over uit Nederland. Kortom: het is dan écht vakantie.”

Jullie hebben twee dochters, gaan die er ook graag naar toe?
“Zeker, Vere is 14 jaar en heeft nog altijd de behoefte om er te zijn. Djanna van 17 begint zich er momenteel een beetje te vervelen. Vandaar dat zij voor deze zomer het plan heeft opgevat om er samen met een paar vriendinnen naartoe te fietsen. Zo krijgt haar verblijf weer een heel andere dimensie.
Het is en blijft een familiehuis. Wij zien onszelf op deze plek samen wel oud worden. En wie weet geldt dat straks voor de nieuwe generatie ook. Zou leuk zijn.”

Met de hele familie in een huis. Ontstaan er nooit wrijvingen?
“Ik moet zeggen, de betrokkenheid is groot en we laten elkaar vrij in ons doen en laten. Wel hebben we van tevoren de afspraak gemaakt dat we in Nederland de zakelijke dingen omtrent het huis bespreken. Daar ligt denk ik ook onze kracht. Zo voorkom je discussies en kunnen we echt genieten van de plek, het huis, het klussen en van elkaar.”

Kun je iets meer vertellen over de omgeving?
“De Champagne-Ardennen is een beetje een vergeten gebied.
Mensen gaan of naar de Belgische Ardennen of reizen door naar het zuiden. Je hebt hier dus nog echt de rust en de ruimte. Dat is iets wat ons enorm aantrok. En nota bene op slechts 250 km van Nederland. Bovendien is het landschap er prachtig. Aan de achterkant van ons huis genieten we iedere keer weer van het weidse uitzicht over de glooiende velden. En aan de voorkant kijken we uit op een lieflijk klein Frans kerkje. Je bent meteen in een andere wereld.”

Tot slot: is het kluseinde al in zicht?
“Nou, we zijn behoorlijk opgeschoten, maar we hebben ook wat pech gehad. Zo is vier jaar geleden bijvoorbeeld het dak eraf gewaaid tijdens een storm. En het pand en de tuin zijn behoorlijk groot, dus ik schat in dat we zeker nog zo’n zes jaar nodig hebben om het af te maken. Dat neemt niet weg dat we nu al enorm genieten, hoor! Zo staat op korte termijn onze buitenkeuken gepland. Het koken en dan vooral op écht houtvuur is een grote passie van mij. Ik kan niet wachten op de eerste gegrilde Franse zalmforel. Heerlijk!”

Speciaal voor de familie Perquin ontwikkelde Boodschappen onderstaand recept.
Carola: ” Wat een leuk idee, deze verse pruimentaart met walnoten! Het past ook helemaal bij het Frankrijkgevoel.
Dat komt wel goed met de oogst aan het eind van deze zomer. We houden allemaal van lekker eten en drinken dus dit recept gaat zeker mee!”

Klik hier om deze editie te bekijken op ISSUU.com