Groeten uit Ede

Groeten uit Ede

Hiphop, school, werk, sport, koor, literatuurkring: wie het schema van de familie Leppink ziet zou denken dat vader Wilbert (44) en moeder Elise (44) veel tijd kwijt zijn aan het maken van een sluitende planning. Toch valt dat mee. Zonen Alexander, Daan, Olivier en Victor gaan steeds meer hun eigen gang en moeder Elise heeft wel geleerd om flexibel te zijn: wie thuis is eet mee en wie niet thuis is niet. Dat geeft rust en duidelijkheid in het drukke mannengezin.

Heb je het zwaar als enige vrouw in huis?

“Een beetje wel. En dan ben ik ook nog een vrouw die van roze en bloemen houdt! Als ik weer eens gek word van al die voetbal- en schietspelletjes op de spelcomputer, verlang ik stiekem wel eens naar een dochter met wie ik kan winkelen en knutselen. Gelukkig geven de mannen me wat het interieur betreft de vrije hand, zodat ik daar wel een vrouwelijke touch aan heb kunnen geven. En eerlijk is eerlijk, vier jongens brengen heel veel gezelligheid in huis. Het zijn alle vier spontane, open knullen. De chaos en kwajongensstreken neem ik dan graag op de koop toe.”

Kunnen ze het onderling ook goed met elkaar vinden?

“Over het algemeen wel, al kunnen Olivier van 11 en Victor van 9 elkaar flink dwarszitten. Die kunnen heftige ruzie krijgen om iets onbenulligs als wie uit welke kleur beker mag drinken. Maar ik denk dat dat steeds minder wordt naarmate ze ouder worden. Dat merk ik aan de oudste twee, Alexander van 16 en Daan van 14. Die zitten elkaar minder op de huid en gaan steeds meer hun eigen gang. Ander voordeel daarvan is dat mijn man Wilbert en ik minder voor taxichauffeur hoeven te spelen en weer wat vaker ‘s avonds weg kunnen.”

Staan er veel activiteiten op het programma dan?

“Iedereen heeft zo zijn eigen dingen. Ik werk parttime als jurist. In mijn vrije tijd doe ik aan zumba en fitness, zing ik bij een koor en ben ik lid van een literatuurkring. Wilbert heeft een drukke baan als IT-consultant en is vaak laat thuis. Daarnaast zwemt hij één avond in de week rond etenstijd. Alexander en Daan zitten op de middelbare school. Ze fietsen twee keer per dag 14 kilometer naar Veenendaal en moeten bij thuiskomst nog huiswerk maken. Daarnaast hebben ze allebei een bijbaantje als vakkenvuller in de supermarkt. Olivier zit op voetbal en Victor moet twee keer per week naar hiphop worden gebracht. Kortom, het gebeurt niet vaak dat we ‘s avonds met het hele gezin aan tafel zitten.”

Hoe doen jullie dat dan met eten?

“Simpel: als het eten klaar is, zet ik het op tafel en eten we met wie dan thuis is. De rest warmt een portie op in de magnetron. Ik ben daar vrij makkelijk en flexibel in. Soms whatsappt één van de jongens dat hij niet komt eten terwijl ik al lang en breed aan het koken ben, maar daar maak ik me echt niet druk om. Ik ben ook gestopt met iets te verzinnen wat iedereen lust. Dan zouden we elke dag aardappels en broccoli eten, want dat is eigenlijk het enige waar iedereen voor warmloopt. Het is wel jammer hoor, probeer ik eens een nieuw recept uit bijvoorbeeld Boodschappen, zitten er weer een paar met lange tanden te eten. Ik wil het graag gezellig houden aan tafel, dus de strijd dat het bord leeg moet ga ik niet meer aan. Als je het niet lust, dan eet je maar niets. Gevolg is wel dat er ‘s avonds nog vaak een boterham wordt gesmeerd. Ik haal elk weekend 8 broden en 50 bolletjes en die zijn meestal halverwege de week alweer op.”

Zo’n groot huishouden levert zeker ook veel was op…

“Vriendinnen grappen wel eens: ‘Elise zit altijd was te vouwen’. En het is inderdaad zo dat ik regelmatig drie volle wasmanden tegelijk wegwerk. Maar dat komt ook doordat ik er voor kies om ‘s avonds tijd voor mezelf te nemen en daarom op mijn vrije dagen vaak een ‘wasdag’ plan. En ja, als er dan een vriendin langskomt, lijkt het inderdaad alsof het enorm veel was is. In theorie zijn de jongens oud genoeg om mee te helpen, maar ik ben bang dat ik dat verkeerd heb aangepakt. De vaatwasser leegruimen doen ze meestal wel, maar meestal niet uit zichzelf. Ik smeer zelf ‘s avonds voor iedereen boterhammen voor de volgende dag. Ach, ik doe het graag voor ze. Het is tenslotte onze eigen schuld dat ze een beetje verwend zijn.”

Wonen jullie al lang in Ede?

“We zijn hier na onze studies komen wonen. Wilbert kreeg toen een baan in Barneveld en Ede ligt mooi centraal. Bovendien woonde hier al een vriendin van mij. Via de kerk en later via crèche en school leerden we snel mensen kennen. Ik vind het alleen wel eens jammer dat we geen familie in de buurt hebben wonen. Vooral toen de jongens klein waren, was dat ook uit praktisch oogpunt fijn geweest. We kregen in zes jaar tijd vier kinderen en dat was altijd een heel gesleep. Naar de dokter, naar de tandarts, naar de kapper – ze moesten overal mee naar toe. Toen was ik weleens jaloers op vriendinnen die hun kinderen even naar hun moeder of zus konden brengen. Maar dat is dan ook het enige nadeel dat ik kan verzinnen, we wonen met heel veel plezier in Ede. Het ligt prachtig middenin de natuur. Op 100 meter van ons huis begint het bos met daaraan grenzend de hei. Heerlijk om uitgebreid te wandelen of te sporten!”

Boodschappen ontwikkelde onderstaand recept speciaal voor Wilbert, Elise en de jongens.

Elise: “In het weekend zitten we gelukkig wel met z’n allen aan tafel en dan is zo’n taart wel een gezellig gerecht. Maar ook voor doordeweeks is het geschikt, want je kunt makkelijk een portie opwarmen in de magnetron. Ik denk dat de jongens dit wel lusten, er zit in elk geval broccoli in! En anders kan ik altijd nog de tortilla’s en de andere ingrediënten apart serveren, zodat iedereen kan pakken wat hij lekker vindt.”

Klik hier om deze editie te bekijken op ISSUU.com